గులాబీలు, ఓ వేసవి చివర

 

ఏమవుతుంది,

ఈ ఆకులన్నీ

ఎరుపెక్కి, బంగారు రంగు దాల్చి

రాలిపోయాక?

ఏమవుతుంది,

ఎప్పుడూ పాడే ఆ పిట్టలు

ఇక పాడలేనప్పుడు?

ఏమవుతుంది,

బిరాన పోయే ఆ రెక్కలకు?

అవునంటావా,

ఇక్కడ ఎవరి స్వర్గం వాళ్ళదేనా?

అవునంటావా,

ఆ చీకటి ఆవలి నించి

ఎవరో వొకరు

మనల్నే పనిమాలా పిలుస్తారంటావా?

ఆ చెట్ల ఆవల

పిల్లలకి పాఠాలు చెబ్తూనే వుంటాయి నక్కలు

లోయలో దిలాసగా బతికేదెలాగో?

అవి ఎప్పుడూ కనుమరుగు కావు నిజానికి,

ఎప్పుడూ అక్కడే వుంటాయి

ప్రతి పొద్దూ విరిసే

వెలుగు మొగ్గల్లో

ప్రతి చీకట్లో

ఆకసాన నిలిచి.

ఆ కొండ కోనల వరసలో

సముద్రం వెంబడి

చివరి గులాబీలు

తీయని వాసనల తయారీలో తలమునకలు

లోకానికి ఏదయినా ఇద్దామన్న తపనతో.

ఇంకో జన్మంటూ వుంటే

నేను

వొక చెక్కు చెదరని  ఈ సంతోషం కోసమే

అంతా గడిపేస్తా.

నేనో నక్కనవుతాను

వూగే కొమ్మల

చిన్ని చెట్టునవుతాను

ఆ గులాబీల తోటలో

వొక చిన్ని పూవునయినా దిగులు లేదు

భయమంటే ఏమిటో

తెలీదు కదా వాటికి.

కోరిక అంటే ఏమిటో

తెలీదు కదా వాటికి.

అసలు ఎందుకు అన్న ప్రశ్న

మనసులో పుట్టనే పుట్టదు కదా వాటికి.

పోనీ,

ఈ పూవు బతుకు ఎంత కాలం అన్న

దిగులు అసలు లేనే లేదు కదా వాటికి.

అసలు అలాంటెలాంటి

 పిచ్చి ప్రశ్నా వాటి మనసుని తొలిచెయ్యదు కదా!

  (మేరీ ఆలివర్ 2004 కవిత్వం “బ్లూ ఐరిస్ “లో “రోసెస్, లేట్ సమ్మర్” కి అనువాదం)

Published in: on జనవరి 8, 2010 at 6:46 సా.  వ్యాఖ్యానించండి  

The URI to TrackBack this entry is: https://afsar2008.wordpress.com/2010/01/08/%e0%b0%97%e0%b1%81%e0%b0%b2%e0%b0%be%e0%b0%ac%e0%b1%80%e0%b0%b2%e0%b1%81-%e0%b0%93-%e0%b0%b5%e0%b1%87%e0%b0%b8%e0%b0%b5%e0%b0%bf-%e0%b0%9a%e0%b0%bf%e0%b0%b5%e0%b0%b0/trackback/

RSS feed for comments on this post.

స్పందించండి

Fill in your details below or click an icon to log in:

వర్డ్‌ప్రెస్.కామ్ లోగో

You are commenting using your WordPress.com account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

గూగుల్ చిత్రం

You are commenting using your Google account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ట్విటర్ చిత్రం

You are commenting using your Twitter account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

ఫేస్‌బుక్ చిత్రం

You are commenting using your Facebook account. నిష్క్రమించు /  మార్చు )

Connecting to %s

%d bloggers like this: